Als niet- wetenschapper heb ik altijd wel een meer dan gemiddelde interesse getoond in de laatste alinea van duursportgerelateerde onderzoeken. Ik stond altijd open voor nieuwe dingen. Onze sport – triathlon – was tenslotte ook best nieuw. En daardoor vaak ook erg vernieuwend. Het triathlonstuur van Lemond is daar een mooi voorbeeld van. In 2001 kwam ik een andere vinding op het spoor, tot dan toe nieuw voor de duursport. Eiwitgebruik TIJDENS het sporten? Mijn interesse was gewekt. We schrijven 2001.

Na een aantal succesvolle hele triathlons, waaronder 2 top-7 klasseringen bij de Ironman van Hawaii en 2 overwinningen op de Ironman van Lanzarote had ik inmiddels een stap terug gedaan. Zoon 1 was 2 jaar en dochter 1 was onderweg. Ik had ook mijn intrede op de arbeidsmarkt gedaan en was als leraar Duits en Economie aan de slag gegaan. Ik besloot mijn beperkte tijd alleen in het lopen te stoppen. Tot ik een advertentie in de Amerikaanse Triathlete ontwaar waarin een produkt aangeprijsd wordt door 6-voudig Hawaii winnaar Dave Scott. Daarin is sprake van eiwitgebruik tijdens het sporten. Dat was vernieuwend, want eiwitten zaten tot dat moment alleen nog in herstelprodukten. Ook was DSM destijds bezig geweest met een herstelprodukt met bepaalde eiwitten voor de Olympiagangers in Sydney. Wetende dat Dave Scott een eigen coachingsbedrijf runde (leuke woordspeling al zeg ik het zelf) deed hij dat dus niet voor de money, maar omdat ie erachter stond. Ik surfte naar de genoemde website, waar nog steeds de onderzoeken terug te vinden zijn die leidden tot de inzichten: www.accelerade.com.

Het Belgische gezondheidsmagazine Bodytalk schreef dat je na het sporten beter chocolademelk kan drinken om je vocht- en suikertekorten aan te vullen dan sportdrank.

Volgens het tijdschrift blijkt chocolademelk veel beter die tekorten aan te vullen. Het waarom was nog niet helemaal duidelijk.

Moeten wij als ultralopers nu allemaal aan de chocomel?

Het is altijd aardig om eens verder te kijken. Waar komt zo’n verhaal vandaan. Het Belgische blad noemt zich een onafhankelijk maandblad over gezond en langer leven, dat wetenschappelijk onderbouwde wetenswaardigheden toegankelijk maakt. Zonder franjes en zonder nonsens. Op een vraag naar de achtergrond van het chocolademelkbericht kregen wij van Ultraplatform geen reactie. Maar dankzij de juiste trefwoorden in Google komen we ook een heel eind.

Al in 2006 publiceerden een groep wetenschappers van de Universiteit van Indiana het artikel ‘Chocolate Milk as a Post-Exercise Recovery Aid’ in het International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism. De onderzoekers onder leiding van Jason Karp lieten negen goed getrainde wielrenners van wielrenteam van de universiteit een stevige intervaltraining uitvoeren. Direct na de training kregen de atleten chocolademelk, een sportdrank (Gatorade) of een energiedrank (Endurox) te drinken. En twee uur later kregen ze nogmaals hetzelfde drankje. Na vier uur rust mochten de atleten weer aan de bak. Fietsen op 70% VO2-max totdat ze uitgeput waren.

Wat bleek na afloop van het onderzoek, de wielrenners die chocolademelk of de Gatorade hadden gedronken presteerden significant beter dan de mannen die Endurox hadden gedronken. De conclusie die de onderzoekers trokken: Chocolademelk is een effectieve hersteldrank! Mijn inziens iets kort door de bocht. Want de conclusie had ook kunnen zijn: Endurox is geen goede hersteldrank ten opzichte van chocolademelk en Gatorade.

Maar de nadruk lag op de chocolademelk. Niet gek natuurlijk want het onderzoek werd gesponsord door de melkindustrie.

Enige tijd geleden zijn een aantal trainers voorgesteld. Graag stellen we u ook de andere deskundigen van het ultraplatform voor. Deze keer sportdiëtist Bert Snijder.

Bert Snijder werd op 3 mei 1958 te Krommenie geboren. Nadat hij een jaar of 30 geleden op een vrijdagavond als huzaar en schutter op een Leopardtank afzwaaide, zat hij de volgende maandag al op de opleiding diëtetiek te Heerlen. Hij studeerde in 1984 af en verhuisde in 1986 naar Rotterdam om bij de Stichting Samenwerkende Rotterdamse Kruisverenigingen (SSRK) te gaan werken. Daaruit is later Thuiszorg Rotterdam ontstaan. Daar heeft Bert tot afgelopen januari gewerkt en is op 1 januari 2009 als zelfstandig diëtist aan de slag gegaan. In die 23 jaar heeft hij veel ervaring opgedaan in het begeleiden en adviseren van jong en oud.

Ook als hardloper heeft Bert de nodige ervaring opgedaan. Tijdens de militaire dienst merkte hij dat hardlopen hem wel lag en vond hij het heerlijk om in de buitenlucht te hollen. Hij boekte lange tijd progressie, vooral ook door het trainen bij PAC te Rotterdam. In totaal heeft hij 16 marathons gelopen (met een PR onder de 3 uur) en 4x de Roparun volbracht.