Lijstjes; ze geven altijd weer de vraag welke criteria je aanlegt. Voor een loop over tijd nog veel belangrijker dan voor een loop over afstand; immers, starten betekent automatisch de uitslagenlijst halen.

Om een bestenlijst ook echt een bestenlijst te laten zijn, is als criterium voor vermelding de C-grens van de IAU, door diezelfde IAU gedefinieerd als van nationaal niveau, aangehouden: 180 km voor de vrouwen en 200 km voor de mannen. Dat geeft dan voor 2011 korte lijstjes.

Mannen

Slechts één opvallende prestatie, geleverd door een Australiër, met de Nederlandse nationaliteit en momenteel woonachtig in Engeland. Zijn afstand is de elfde ooit door een Nederlander binnen 24 uur afgelegd.

De afstand van Jan van de Erve is een tussenafstand op 24 uur tijdens een 48-uur, die overigens niet succesvol werd afgemaakt.

Dan kwam Jeroen Renes in Aviemore nog tot 124 miles (199,5 km), in 23:40 uur, op een parcours van bospaden, waarvan de lengte van één ronde niet nauwkeuriger wordt opgegeven dan "four miles long".

Vrouwen

Bij de vrouwen werd er een klapper afgeleverd door Léonie van den Haak, die voor een forse verbetering, met maar liefst zeven km, van de beste Nederlandse prestatie zorgde. Ook Jannet Lange en Wilma Dierx leverden knappe prestaties. Ria Buiten verbeterde op 57-jarige leeftijd haar beste prestatie.

Op het wereldpodium speelden de Nederlanders toch nog tweede viool. Léonie bracht het tot een 13e plaats en Peter bleef steken op de 45e plaats.

De beste wereldprestaties werden beide gelopen in dezelfde wedstrijd in Taipei op 11-12. De Japanse Mami Kudo kwam tot 255,303 km en haar landgenoot Ryoichi Sekiya liep hier 261,257 km. Bij de vrouwen een nieuwe recordafstand, bij de mannen geen heel opmerkelijke prestatie. Ryoichi liep zelf al eens 15,5 km verder.

De balans over 2011 opmakend, denk ik dat Léonie de eretitel "Nederlandse ultraloper (M/V) van het jaar 2011" verdiend heeft.