| Ultraloopster Mieke Hekkers gaat voor de honderd kilometer |
 |
 |
| Geschreven door Rudy Brouwer / Deventer Post |
| dinsdag 30 augustus 2011 10:48 |
|
Drie maanden geleden werd de atlete van Daventria benaderd door bondscoach Mark de Boer. Met de vraag of ze voor de nationale selectie wilde gaan uitkomen. ,,Daar moest ik even over nadenken”, zegt Hekkers nu. ,,Uiteindelijk heb ik toegezegd, onder de voorwaarde dat ik zou worden geholpen met trainingsschema’s die ik kon combineren met mijn werktijden en trainingstijden bij mijn club.” Het finishdoek van de Winschoten RUN, een wedstrijd over 100 kilometer, op zaterdag 10 september is het eerste serieuze doel waarnaar wordt toegewerkt. ,,Die RUN is zowel een NK, een EK als een WK”, legt de ultraloopster uit. ,,Een podiumplek op het NK moet kunnen”, schat Hekkers in. ,,Maar me meten met de wereldtop zit er echt niet in. Die loopt toch al gauw een uurtje sneller...” Ach, wat zijn nou zestig schamele minuten op zó’n helse afstand van 100 kilometer hardlopen? ,,Ja, maar als lid van de nationale selectie wordt er wel een goede tijd van me verwacht. Negen uur en dertig minuten is bijvoorbeeld de limiet om ook volgend jaar met de WK, dan in Italië, mee te mogen doen”, weet Hekkers. ,,Ik ga niet naar Winschoten om alleen even leuk 100 kilometer te lopen.” De atlete van Daventria liep al meerdere marathons en langere afstanden, maar zo’n afstand als op het NK nog nooit. ,,Het moeilijkste moment komt denk ik net over de helft, rond de 60 kilometer. Je loopt dan al zo lang en moet nog best ver… Je kunt niet anders dan dom doorlopen en zorgen dat je uit je dipje komt. Het gaat daarna vanzelf weer beter. En het laatste stuk kun je gaan aftellen.” ,,En als de sfeer langs het parcours goed is en de omgeving bezienswaardig, dan denk je helemaal niet na over die afstand”, merkt Hekkers. ,,Vorig jaar liep ik de 89 kilometer van de Comrades Marathon in Zuid-Afrika in een bergachtige streek. Dat ging eigenlijk heel goed. Door alles wat je dan onderweg ziet, gaat het lopen eigenlijk haast een beetje vanzelf.” De geboren Deventerse erkent dat ultralopen een extreme sport is. ,,Maar het is niet zo dat ik een steeds langere afstand als uitdaging móet. Het is net wat er op je pad komt. Je wilt alleen af en toe eens iets anders. Langere afstanden liggen me nu eenmaal beter. Eigenlijk vind ik korte afstanden verschrikkelijk. Waarom? Omdat je dan echt hárd moet kunnen lopen. En dat kan ik niet…”
Gepubliceerd in de Deventer Post / Wegener Media |
Met een hartslagmeter of een heel nauwkeurig horloge moet je bij Mieke Hekkers niet aankomen. De 47-jarige ultraloopster uit Deventer slijt haar vele kilometers in zo’n vast tempo dat ze zélf het beste weet of ze het juiste ritme en schema te pakken heeft. Hekkers loopt op haar gevoel.