“Ondanks mijn leeftijd ben ik een “jonge” loper, zeker op ultra-gebied. Pas in 2007 zette ik in Texel mijn eerste stappen voorbij de marathon. Ik ben een middelmatige, maar enthousiaste en gedreven loper die het meest geniet van landschapslopen zoals de fameuze jaargetijde-lopen van Willem Mütze of de Null Lauf.”
Eric de Vries (57) is woonachtig te Deventer en heeft een eigen opleidingsbureau voor bedrijfstrainingen op het gebied van adviseren, presenteren en rapporteren. Begin 2008 startte hij - als een soort hobby – Uitgeverij Hardlopende Zaken. Ook is hij mede-organisator van de Voorleesmiddag door Schrijvende Lopers, die op 28 februari zijn 4e editie beleeft.
Formeel is hij coördinator van de werkgroep communicatie en informatievoorziening, maar in de praktijk komt dat toch vooral neer op de redactie van de website, samen met Mark de Boer en - binnenkort - Martine Hofstede.

Waarom heb je destijds zitting genomen in het bestuur?

“Sommige bestuurderen in de sportwereld genieten ervan om belangrijk gevonden te worden. Ik heb daar werkelijk niets mee. Wel zie ik dat er veel werk te doen is en zoals Wim Bart Knol het in de begintijd van het Ultraplatform zo mooi formuleerde: “Als twintig mensen 5% doen, hebben we ook 100%”. Bij de vele kleinschalige loopevenementen waaraan ik deelneem, zie ik hoe belangrijk het is dat er ook loopliefhebbers zijn die zorgen voor de context waarin dat allemaal kan gebeuren. Door zitting te nemen in het bestuur wil ik daar mijn eigen bescheiden bijdrage aan leveren.”

Wat zijn de plannen voor 2010 op jouw bestuursgebied?

“In 2010 moet het netwerk van correspondenten en fotografen meer vorm gaan krijgen, ten behoeve van een gedegen en aantrekkelijke verslaglegging van de Nederlandse ultralopen. Ook zou nog meer nuttige achtergrondinformatie voor de loper gepresenteerd kunnen worden: artikelen over blessures en preventie, training, voeding en dergelijke. Natuurlijk blijven we doorgaan met het presenteren van talentvolle lopers en het volgen van de verrichtingen van onze oranje jongens en meisjes.”

Hoe kijk je aan tegen de ontwikkeling van het Ultraplatform: wat hebben we bereikt, wat ontbreekt nog, waar moeten we in 2010 vooral nog aan gaan werken?

“We mogen tevreden zijn over wat er is organisatorisch is bereikt rondom de nationale selectie en een brede groep talenten daaromheen. Ook is een goed begin gemaakt met de regionale activiteiten. Daarnaast heeft de website zich een eigen plaats verworven in het geheel van nieuwsvoorziening over (ultra)lopen en begint het forum steeds beter te functioneren als ontmoetingsplaats voor lopers. Maar het Ultraplatform is nog te weinig zichtbaar als “vereniging” voor de gemiddelde ultraloper. De hamvraag is daarbij natuurlijk in hoeverre daar behoefte aan is, maar aan de andere kant kan een goed aanbod ook vraag creëren. In 2010 moeten we naar mijn mening die behoefte beter in beeld krijgen en een organisatievorm kiezen die daarbij past.”