In gesprekken met medelopers gaat de discussie geregeld over trainingsschema’s. Zeker de ambitieuze loper of loopster volgt een programma opgesteld door een trainer. In die schema’s gaat het vaak over trainingszones. Die zones worden gebruikt om de intensiteit van de training aan te geven. Termen als intensieve duurloop, extensieve interval of afkortingen als D1, Z2 komen over tafel tijdens de gesprekken.

Albert Smit, sportwetenschapper bij de unit Topsport van het NOC*NSF schreef voor het vakblad Sportgericht een artikel over de herkomst van trainingszones. Speciaal voor Ultraplatform heeft de uitgeverij het betreffende artikel on-line geplaatst. 

Klik op de onderstaande link om het artikel in pdf te kunnen downloaden.

'Het kwantificeren en sturen van de trainingsbelasting. De herkomst van trainingszones'

Vermoeidsdossier deel 6: Hoe bepaal jij je tempo en voorkom je voortijdige uitputting?

Zonder daar bewust over na te denken zal je een halve marathon in een rustiger tempo beginnen dan een 1500 meter. Je kiest bijna automatisch een tempo en probeert dit zo lang mogelijk vol te houden. Maar ook al heb je het idee dat je echt niet harder kan, vaak lukt het toch nog om er een eindsprint uit te putten, vermoeidheid of niet. Hoe kan dit, waar komt die extra energie vandaan?

Vermoeidsdossier deel 5: Vermoeidheid en mentale processen: mind over matter?

Er zijn van die dagen dat het lopen vanzelf gaat. Je gaat met frisse moed naar buiten, vliegt over de weg en je vaste rondje lijkt ineens een stuk korter. Ook in een wedstrijd kun je soms het gevoel hebben dat het bijna geen moeite kost en kom je vol energie over de finish. Maar helaas worden deze momenten afgewisseld met trainingen of wedstrijden waar het even wat minder soepel gaat. Je lijkt amper vooruit te komen, lopers halen je links en rechts in en je vraagt je af: wat doe ik hier? Op deze momenten kun je gebruik maken van cognitieve strategieën.

Vermoeidheidsdossier deel 4: Vermoeidheid en de energievoorziening

Om energie te leveren heeft een spiercel energie nodig. ATP en creatinefosfaat bij kortdurende (tot maximaal 20s) activiteit en glucose en vetzuren bij langere inspanning. Voor afstanden die afgelegd worden in minder dan een 45 min tot een uur hebben we geen extra energie nodig. Onder normale omstandigheden heeft het lichaam voldoende energievoorraad om goed te kunnen presteren. Duurt de inspanning langer dan kan het aanvullen van de voorraad bijdragen aan de prestatie.