Roelof Veld, de huidige vice-president van de International Association of Ultrarunners (IAU) stelt zich niet beschikbaar voor een nieuw termijn als council member. Veld, die in 1978 tijdens het NK marathon een nieuw Nederlands record van 2.14.02 liep, heeft samen met de Atletiekunie Liesbeth Jansen voorgedragen als kandidaatlid voor de opengevallen positie. Liesbeth Jansen is in de ultraloopwereld geen onbekende. Zij is al jaren de wedstrijdleider van de RUN Winschoten. Vanuit die ervaring is zij in 2004 gekozen tot de technische commissie van de IAU. De RUN Winschoten staat internationaal hoog aangeschreven en Jansen hoopt dan ook dat ze in de IAU een bijdrage kan leveren vanuit haar ervaringen als race director. Of de vraag of combinatie race director/IAU bestuurslid te combineren is zegt Liesbeth Jansen: “Race director zijn en een functie binnen het bestuur van de IAU lijkt me te combineren. Waarbij aangetekend dat bij een eventueel internationaal kampioenschap in Winschoten gekeken moet worden naar "pettenscheiding". Er bestaat geen dubbele pet richting coaching en/of atleten. Voor mij zijn alle deelnemers even belangrijk en vind ik een sportieve strijd een doel.”

Roelof Veld zal zich zonder de werkzaamheden voor de IAU sowieso niet vervelen. De onlangs 64 jaar geworden adviseur van de atletiekunie is als vrijwilliger lid van de technische commissie en competitiecoördinator van de golfclub in Diepenveen; coördinator van de looptraining van de jeugd van Go Ahead Eagles en bestuurslid van het Rode Kruis met als portefeuille fondsenwerving en communicatie. Roelof Veld heeft toegezegd dat Liesbeth Jansen en ook Jaap Vis, ultraloopcoördinator altijd bij hem terecht kunnen voor vragen.

In het Amsterdamse Bos genoten vandaag dertig echte ultra liefhebbers - waaronder vijf vrouwen - van een mooi stukje aangelegde natuur en liepen 6 uur lang rondjes van 1678 meter over bos en grindpaden. De Self Transcendence loop wordt twee maal per jaar georganiseerd door het Sri Chinmoy Marathon Team Nederland : in april een wedstrijd over 50km en 100km, in september een 6 uurs loop.

Winnaar bij de mannen is de duitse Roland Riedel met een afstand van 71.2 km. Hij heeft heerlijk gelopen en wie hem na 6 uur ziet heeft niet het gevoel dat hij heeft hard gelopen. Bij de vrouwen is het Ulrike Steeger die blij maar moe is van de 70.12 km. Het was pittig en het parcours was niet de makkelijkste maar ze is blij dat ze haar persoonlijk record tot op een paar km kon benaderen; dat geeft een goed gevoel en een bevestiging dat ze in de goede vorm zit.

Lees verder op Losse Veter.

De 33^e editie van de Run in Winschoten hing vooraf aan een zijden draadje, de organisatie had moeite de sponsoring voor elkaar te krijgen. Gelukkig heeft het college ingezien dat de Run onlosmakelijk is verbonden met Winschoten en daarom is besloten tot financiële ondersteuning. Wie de race in Winschoten meemaakt, begrijpt meteen dat de gemeente met de Run een uniek loopfeest in huis heeft. De buurten wedijveren om het meest enthousiaste onthaal van ultra- en estafette-lopers.

De 100 kilometer was op voorhand bestemd een race zonder WK en EK en dus een race zonder snelle tijden te worden. In het internationale veld valt de naam van Attila Vózar als eerste op met een persoonlijk record van 6u 50. Olivier Leu was winnaar in de hitte van 2006, echter in een tijd van 7.31. En dan is er Daniel Oralek, de Tjech, de Brit Cole en natuurlijk onze eigen troeven. Edward de Ruiter, met een tijd onder de 7 uur, Veron Lust en Jan Albert Lantink. En zolang de echte toppers afwezig zijn, moeten zij in staat zijn met de kop van het veld mee te lopen.

Het weer was goed, koel en zonnig, hoewel er een harde wind stond. Het is voor het eerst dat de Klinker niet gebruikt wordt als start en doorkomst hal. De lus die er nu ligt is volgens mij voor de loper iets prettiger. Er wordt linksom gelopen, in tegenstelling tot andere jaren. Dit lijkt iets gunstiger met de wind en met stijgen en dalen. Al in de eerste 2 kilometer ontstaat er een kopgroep met Cole, Oralek, Vózar en Lantink, die echter snel besluit rustiger te gaan lopen. De Ruiter en Lust lopen daarachter op enige afstand. Rondenlang is dit de verhouding. De Ruiter loopt dan in op Lantink, maar stapt na 40 km uit met lichamelijke klachten. Lantink op zijn beurt produceert ronde na ronde tijden van 43 minuten en loopt daarmee in op Attila Vózar. Cole valt uit. Vervolgens is het Veron Lust die langzaam inloopt op Lantink, maar na 80 km uitvalt met krampverschijnselen. Het is het verhaal van deze Run: in het begin zijn verschillen gemaakt en zij die zich daar niet bij neerlegden gingen strijdend te onder.

Daniel Oralek wint in een prachtige 7.00.20. Meer dan 20 minuten onder zijn persoonlijk beste tijd. Alleen de strijd tussen Vózar en Lantink in de laatste ronde ontbrandt echt, een 1 op 1 gevecht in de laatste ronde waarbij Vózar er uiteindelijk in slaagt om Lantink af te schudden en met 8 seconden te winnen. De 50-jarige Lantink loopt daarmee een prachtige tijd. Vooral de regelmaat waarmee hij gelopen heeft dwingt respect af. Hij is daarmee ook de nieuwe Nederlands kampioen en lost Veron Lust af. Ver daarachter wordt Robert Boersma 2^e in 8.13 en Marco Stijnman 3^e in 8.38.

In de dameswedstrijd is het Birgit Schonherr Holscher die domineert. Met een tijd van 7.57 eindigt ze in een knappe tijd. Simone Stöppler eindigt als 2^e en Ida Verduin-Boone is derde in een recordtijd van 8.36.10. Ruimschoots overtreft ze daarmee de oude toptijd van Marijke Bestenbreur (8.51.47 in 1985). Ook zij heeft een mooie en redelijk regelmatige race gelopen. Ze wordt Nederlands kampioen voor Jenni de Groot in 9.34 en Jannet Lange in 9.45, die nog juist Majet Spoelder voor wist te blijven.

Achteraf is het misschien mogelijk te concluderen dat het goede weer voor sommigen een zeer scherpe tijd mogelijk maakte. Maar voor wie boven zijn kunnen trachtte te presteren was het een genadeloze dag. Zo waren er bijvoorbeeld ook goede prestaties voor oude bekenden als Gerrit Immel en Henk Noor, maar er was een flink aantal uitvallers. De helft van de starters in het Nederlands Kampioenschap kwam niet aan. De dames deden het veel beter. Slechts één dame van de 7 starters viel uit.

Op de 50 kilometer loopt Jeroen Romeijn sterk, maar de laatste ronde verliest hij tijd. Hij wordt 2^e in 3.25.25 achter Andrey Ivanov in 3.06.35. Marianne Verwey eindigt bij de dames op een 2^e plaats, in 4.27.05 achter de Tjechische Vilma Podmelova in 4.10.41.

Meer foto's van de RUN Winschoten 2008 zijn hier te vinden.

Sinds 1990 heeft de RUN geen Nederlandse winnaar meer gehad, en dus wordt er voor kanshebbers op de overwinning in eerste instantie naar buitenlandse deelnemers gekeken. De meest opvallende naam is die van de Hongaar Atilla Vozar, die in 2001 in Winschoten verrassend tweede werd bij het EK. In warme omstandigheden waren toen veel uitvallers te noteren, maar Vozar liep een goed opgebouwde race, en kwam nog dicht in de buurt van de uiteindelijke kampioen Netreba (Rusland). De afgelopen jaren heeft Atilla Vozar echter geen opvallende prestaties bij grote wedstrijden meer laten noteren (vorig jaar kwam hij tot 8.18.24). Ook de winnaar van 2006, de Duitser Oliver Leu, komt aan de start. Hij wist de RUN op zijn naam te schrijven toen de echte toppers afwezig waren, en zijn winnende tijd was in de lange historie van de RUN de eerste boven de 7 uur. Maar de regelmaat in zijn rondetijden was ongeëvenaard. Leu is nog jong, en kan nog veel progressie boeken. Vorig jaar liep hij te genieten in de Spartathlon, en wist hij zonder noemenswaardige problemen de finish te halen. Op papier zou de Engelsman Brian Cole ook kanshebber moeten zijn, maar sinds zijn veelbelovende debuut bij de RUN van 2003 (2e met een tijd van 7.10.07) is hij niet meer aan dat niveau toegekomen. Soms kwam hij na inschrijving niet opdagen, en andere keren wist hij weer niet te finishen (vorig jaar stapte hij al na 30 km uit). Nu komt hij naar Winschoten om onder de 7.20 te lopen, want dat is de limiet om volgend jaar aan de Commonwealth Championships mee te mogen doen. De Tsjech Daniël Oralek heeft vorig jaar zijn beste tijd bij de RUN flink naar beneden bij weten te stellen. Als hij die lijn door weet te trekken, behoort hij zeker tot de kanshebbers. Nog een opvallende naam op de deelnemerslijst is die van de Belg Paul Beckers. Hij heeft met een Europese en een Wereldtitel vooral naam gemaakt op de 24 uur. In Winschoten is hij een graag geziene gast, maar hij komt niet altijd naar het noorden om tot het gaatje te gaan. Gaat hij bij de Nacht van Vlaanderen nog liever het ziekenhuis in dan te moeten uitstappen, bij de RUN bleek de roep van een gezellig terrasje aan de Dwingeloweg wel eens sterker dan de drang om te finishen. Met zijn kleine gestalte blijft hij een groot sportman, en zijn soepele loopstijl is een genot om naar te kijken. Resumerend kunnen we stellen dat er wel enkele sterke buitenlandse deelnemers aanwezig zijn, maar dat het ook niet ondenkbaar is dat er eindelijk weer eens een landgenoot kans ziet om overall winnaar van de RUN te worden.

Lees verder op Hardloopnieuws.nl